juli 2019

Bruisende stad, bottom-up of top-down?

2019-07-19T14:30:36+01:00

Bruisende stad, bottom-up of top-down?

Wat maakt nou dat een stad gaat bruisen? Dat is een vraag die steeds vaker bij mij naar boven komt. De ene stad vind ik leuker, dan de andere en dat heeft niet te maken met het aantal mensen of de omvang. Waardoor komt dat dan wel? Ik ben de laatste tijd veel op ontdekkingsreis geweest, zoals naar Placemaking Week Europe en WeMakeTheCity. Het is mij opgevallen dat het gaat om hoe betrokken bewoners zijn en welke initiatieven leven in een gebied. Dit kan zowel bottom-up door de buurtbewoners of top-down door een privaat bedrijf/gemeente. Het draait er om dat er betrokkenheid is en community wordt gevormd. Dit zorgt ervoor dat er iets onverwachts en creatiefs kan bestaan.

Tijdens WeMakeTheCity was ik aanwezig bij “places that matter”. Dit ging over het belang van de creatieve sector en de mogelijkheid om dit te kunnen faciliteren in de stad door bijvoorbeeld festivals een plek te geven. In Amsterdam worden deze plekken steeds verder buiten het centrum geplaatst en in de stad zelf is hier geen ruimte meer voor. Mensen en buurtbewoners klagen over geluidoverlast of willen de drukte niet in de buurt hebben. Dit zorgt er voor dat de stad minder spannend wordt, het onverwachte verdwijnt en een stad wordt netjes. Daarom worden er weer nieuwe initiatieven opgezet.

Er was ook aan iemand gevraagd om te praten over vrijplaatsen in de stad. Dit zijn de krakersbewegingen die achter Ruigoord zitten. Een dorp in Gemeente Amsterdam die is gekraakt. Zij gaf aan dat er juist iets spannends en onverwachts ontstaat zodra het niet meer om geld gaat, maar om de ontplooiing van een persoon op creatief vlak. Opgestelde regels spelen niet een grote rol, het draait juist om normen en waarden.

Dit alles is natuurlijk heel inspirerend en voor een stad zeker een belangrijk onderdeel. Wat een stad zonder onverwachte en creativiteit is dat nog wel een levendige stad. Heeft een stad niet juist plekken nodig waar er ruimte is om te experimenteren? Wat doen we als deze plekken verdwijnen, waar gebeurt dit dan? Ik denk dat er ruimte vrij moet blijven om een onverwachte in de stad te laten ontstaan.

Bruisende stad, bottom-up of top-down?2019-07-19T14:30:36+01:00

Doe eens gek, doe circulair!

2019-07-17T12:57:10+01:00

Doe eens gek, doe circulair!

Langzaam maar zeker ontstaat er steeds meer interesse in circulariteit. En dat is maar goed ook, want met het lineaire model waarin nu nog vaak gedacht wordt putten we langzaam maar zeker de aarde uit, raken grondstoffen op en wordt de afvalberg alleen maar groter. Maar wat houdt die circulariteit en de circulaire economie nou precies in? En nog belangrijker, hoe pas je die principes toe in de praktijk? Dit zijn vragen waar veel mensen mee zitten. Om antwoord op deze vragen te kunnen geven is er in Amsterdam-Zuid Circl. Circl is een circulair platform, maar vooral ook een circulair gebouw en een showcase voor wat er allemaal mogelijk is op het gebied van circulair bouwen en ondernemen.

Circl is een circulair paviljoen en een initiatief van ABN Amro waar ze een circulaire aanpak van produceren en consumeren laten zien, waarbij grondstoffen opnieuw gebruikt kunnen worden en er niets verloren gaat, om zo bij te dragen aan een duurzamere wereld. De circulaire economie gaat uit van het principe dat grondstoffen optimaal gehouden worden en dat deze grondstoffen aan het einde van de levenscyclus van het gebouw of product waarin deze gebruikt zijn nog net zo waardevol zijn als aan het begin. Afgelopen week was ik in Amsterdam en heb ik een kijkje genomen bij Circl en ik vond het een hele inspirerende plek! Het leuke vond ik dat de circulaire principes overal ook zichtbaar zijn en anders door middel van een bordje wel worden uitgelicht. Zo lees je dat de wc’s worden doorgespoeld met opgevangen regenwater en dat de gebruikte papieren handoekjes om je handen mee te drogen weer worden verzameld om nieuwe van te maken. Verder kan je zien dat de constructie overal met bouten en klikverbindingen in elkaar zit en niet is verlijmd, zodat later alles weer uit elkaar gehaald kan worden en ergens anders weer kan worden gebruikt. Ook in de tuin zijn vele voorbeelden te zien. Zo staan er bankjes gemaakt van oude fietsframes, worden er stalen afrasteringen gebruikt die volledig modulair zijn zodat ze in een volgend leven ook in hele andere samenstellingen kunnen worden gebruikt en hebben de klinkers al een heel leven achter de rug op een andere plek.

Circulariteit biedt super veel mogelijkheden en Circl is een mooie plek om deze mogelijkheden een keer in de praktijk toegepast te zien worden. Dus ben je een keer in Amsterdam-Zuid en heb je wat tijd over, ga dan eens kijken!

Doe eens gek, doe circulair!2019-07-17T12:57:10+01:00

Nieuwe technologieën: Gaaf of ook een beetje creepy?

2019-07-12T10:09:55+01:00

Nieuwe technologieën: Gaaf of ook een beetje creepy?

Technologie zorgt vaak voor hele positieve ontwikkelingen. Wat dacht je van het internet? Toegang tot informatie is gemakkelijker dan ooit en je kan praten met iemand aan de andere kant van de wereld zonder de deur uit te hoeven. Maar nu technologie steeds slimmer wordt en bovendien door middel van kunstmatige intelligentie ook steeds menselijker, vraag ik me steeds vaker af of bepaalde ontwikkelingen wel zo ethisch verantwoord zijn. Zo kunnen mensen in de VS sinds kort via Google Duplex telefonische reserveringen maken bij bijvoorbeeld restaurants of de kapper, zonder daadwerkelijk zelf te bellen. Je vertelt aan je telefoon dat je om 19:00 uur bij de pizzeria wil eten met zijn vieren, en je telefoon belt het restaurant en voert het gesprek om de reservering te maken. En de werknemer van het restaurant heeft misschien niet eens door dat hij of zij met een robot heeft staan bellen, zo natuurlijk klinkt het al. Is dit fantastische vooruitgang? Of is het misschien een beetje eng? Hoe weet je straks nog zeker of je met een echt persoon of met kunstmatige intelligentie hebt staan bellen?

Deze vraag kwam ook in mij op toen ik las over een project in het Dalí Museum in St. Petersburg, Florida. In dit project hebben ze de beroemde kunstenaar Dalí weer “tot leven geroepen” dankzij kunstmatige intelligentie.  Archiefbeelden van interviews met Dalí werden gebruikt om een algoritme te trainen om Dalí zijn gezicht en gezichtsuitdrukkingen te kennen. Een stemacteur werd vervolgens gebruikt om Dali’s stem en accent na te kunnen doen.

Het resultaat hiervan is redelijk bizar te noemen. Op een groot scherm is de kunstenaar, die inmiddels 30 jaar overleden is, te zien en hij vertelt verhalen over zijn leven, maakt opmerkingen over het weer, of vertelt iets over zijn schilderijen die in het museum hangen. Het zijn interactieve sessies met de bezoekers, bijna vergelijkbaar met Siri op je iPhone. En op het eind vraagt Dalí of hij een selfie met je mag maken, die je vervolgens op je eigen telefoon kunt ontvangen.

Is dit indrukwekkend? Absoluut. Kunnen hier hele gave dingen mee gedaan worden? Zeker weten. En toch weet ik niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Misschien is het straks wel mogelijk om jezelf “onsterfelijk” te maken en heb je een tweede leven op een beeldscherm waarmee mensen gewoon met je kunnen blijven praten. Of er worden films gemaakt met acteurs die al jaren overleden zijn. Maar wie geeft hier dan toestemming voor? En kan zomaar iedereen zoiets van iemand maken? Hoe weet je straks nog of je naar een echte opname kijkt of dat het nep is? Wat zeker is, is dat dit soort vragen de komende jaren steeds vaker voorbij zullen komen.

Nieuwe technologieën: Gaaf of ook een beetje creepy?2019-07-12T10:09:55+01:00

juni 2019

Eerste week van Marlies

2019-06-21T10:55:48+01:00

Eerste week van Marlies

Hoi allemaal! Ik ben Marlies en ben de nieuwe aanwinst voor het team Ideeënjagers. Een paar maanden geleden ben ik afgestudeerd als Industrieel Ontwerper. Voor mij was deze studie een ideale combinatie tussen creativiteit en techniek waarbij de gebruiker altijd centraal staat. Door mijn interesse in duurzaamheid en (toekomstig) wonen ben ik uiteindelijk bij de ideeënjagers terecht gekomen. En zie hier het resultaat: mijn eerste werkweek bij de Ideeënjagers.

De week startte op maandag, ongeveer 2 weken voor de gate meeting. Deze week stond voor de Ideeënjagers in teken van het afronden van de factsheets. Toch moesten eerst de handen uit de mouwen gestoken worden. We hebben het terrein van de Luchstroom opgeruimd en de hekken verplaatst omdat morgen de eerste huurder op het terrein komt: Meer. Tijdens de maandagstart werd mij al goed duidelijk op wat voor manier de Ideeënjagers werken. ‘s Middags heb ik mij ingelezen in wat de Ideeënjagers doen en mij voorbereid op de leuke dag van morgen!

Dinsdags gingen Marjolein, Marcella en ik namelijk op ontdekkingsreis naar Amsterdam voor het festival ‘We make the City’. Voor mij begon het programma met een aantal presentaties over de circulaire stad. Ook zijn we een kijkje gaan nemen bij verschillende exposities over de stadswijken van de toekomst, afstudeeropdrachten van de Archiprix, en future cities.

Op woensdag zie ik voor het eerst de containers van Meer die gisteren zijn geplaatst terwijl wij naar Amsterdam waren. Zo begint de Luchtstroom echt al meer (haha) vorm te krijgen! Vandaag zijn de persoonlijke gesprekken met Angeliek waarin je kunt aangeven hoe het gaat en waar je tegenaan loopt. ’s Avonds is er nog een suikerborrel met al onze buren van het Suikerterrein. Deze keer vertelde onze buur ‘Broedplaats de Campange’ over wat zij doen op hun terrein.

Donderdag begon de dag geweldig, de airco werd vanochtend geïnstalleerd! In de paar dagen dat ik hier werk heb ik toch wel gemerkt dat het kantoor heel warm kon worden. Maar daar is nu een einde aan gekomen. Verder heb ik me beziggehouden met het upcyclen van dakpannenkratten tot bankjes en heb ik gebrainstormd over mijn persoonlijk project.

Vrijdag, alweer de laatste dag van mijn eerste werkweek. Ik heb mijn blog afgeschreven en me nog wat ingelezen in wat de ideeënjagers doen. De week is voorbijgevlogen. Het is mij al wel duidelijk: ik ga mij hier, als ideeënjager, nog wel eventjes vermaken met al deze uitdagende projecten, vrijheid en ruimte voor creativiteit!

Eerste week van Marlies2019-06-21T10:55:48+01:00

mei 2019

‘Geen geluid, geen mensen, gewoon rust.’

2019-05-10T16:22:32+01:00

‘Geen geluid, geen mensen, gewoon rust.’

De stad die steeds voller en drukker wordt. Ook in Groningen gaan we uit van een compacte stad waarin er niet wordt uitgebreid, maar waar er eigenlijk wordt ingebreid… oftewel we groeien naar de binnenkant van de stad. Ook ik voel en merk dat het steeds drukker wordt in de stad. Maar ikzelf ga tegenwoordig toch vaak in het weekend even naar het bos. Wellicht komt dat door mijn hond, maat ik moet we toegeven dat ik het heerlijk vind om te doen.

Rust is het gevoel dat overheerst wanneer ik mijn eerste stap in het bos zet. De eerste vraag: Komt dit dan door het groen in het bos? Of komt dat doordat dit gewoon door een plek is waar geen gebouwen staan en waar we de natuur zijn gang hebben kunnen laten gaan.

Dit gevoel kwam vandaag terug toen ik met Margrit van Bedrijf de Wijsheid sprak over de groeiende trend van de toegankelijkheid van filosofie. Bijvoorbeeld het super snelle uitverkochte ‘nacht van de filosofie’, waar ik dus heel graag heen wilde, maar niet meer kon omdat het dus zo snel was uitverkocht. Wat mij hierin triggert? De waarom van die groei in de algemene interesse naar filosofie.

Toen ik daarna een artikel las over de verdichting in de stad en waar het ging over dat er meer ruimte moet zijn voor de groeiende behoefte aan contemplatie in de hectiek van deze tijd, in de stad. Viel het voor mij op z’n plek. De stad, de reuring, de drukte, de groei van ‘ziektes’ zoals een burn-out. Een drukke en volle stad is namelijk zeker (voor een deel) verantwoordelijk voor de gevolgen op ons welbevinden, bijvoorbeeld het gevoel van stress en onrust. Is die drukke stad dan misschien wel 1 van de redenen dat we op zoek zijn naar rust? Rust, in de zin van bezinning, vragen, reflectie. Oftewel om weer even een moment stil te staan.
Maar past het thema ‘rust’ in de stad, als er steeds meer gebouwen en dus mensen bijkomen. Hoe vind je dan die ruimte om even te ‘aarden’? Hebben we; als bouwers van onze leefomgeving, angst voor de leegte in de stad? Moeten we alles opvullen en niks aan het toeval overlaten?

Er wordt gezegd dat er in 2030, 1 miljoen huizen moeten worden bijgebouwd, waar er als er dichtbevolkt gebouwd gaat worden, binnenstedelijk zo’n 300.000 huizen gebouwd kunnen worden. Een verschil van zo’n 700.000 woningen, daar komt de term ‘dichtbevolkt’ nog bij en dan hebben we het alleen nog over de woonplekken.

In mijn optiek.. volgens mij wonen we niet alleen maar in stad. Hier leven we. Hebben we dan niet ook plekken nodig waar er ruimte is voor contemplatie?
We kunnen natuurlijk een voorbeeld nemen aan de stiltecoupes in de trein in de vorm van stiltecafes in de stad, maar wandelplekken, door een stukje natuur, waar je even de geluiden van het alledaags niet hoort zijn denk ik ook zeker iets waar in geïnvesteerd moet worden.

Daarnaast ben ik erachter gekomen dat we in Groningen een stadsklooster hebben, een plek waar we na 17.00 even ruimte hebben om stil te zijn en te reflecteren. Rust in de reuring van de stad. Rust en reuring wat tevens het thema van het afgelopen architectuur debatten in Tilburg en Rotterdam was.

Wij bij Ideeënjagers zijn maar wat bekend met de term ‘rust&reuring’. Daarom misschien leuk om te weten… op het Luchtstroom festival komt Margrit van bedrijf de Wijsheid met haar Wijsheid op Wielen. Hier binnenkort meer over.. Maar zeker te weten na een gesprek in de Wijsheid op wielen ga je met meer wijsheid en met misschien wel meer vragen de caravan uit.. En wellicht kan je daar dan weer over nadenken op een ‘lege plek’ in jouw geliefde stadje.

‘Geen geluid, geen mensen, gewoon rust.’2019-05-10T16:22:32+01:00

Groots wonen in een microwoning

2019-05-06T10:49:39+01:00

Groots wonen in een microwoning

Het is vast geen onbekend fenomeen, door het dichtslibben van de steden, door de toenemende woningvraag, ploppen microwoningen als paddenstoelen uit de grond. De vraag naar microwoningen in stedelijke gebieden lijkt groter dan ooit, wegens de vaak ‘betaalbare’ huur- of zelfs koopprijzen. De afmeting van een woning varieert maar is vaak niet groter dan 60m2, het is dan ook een sport om het maximale uit je microwoning te halen
Ik inspireer jullie graag in deze blog met hoe je een microwoning tot een ruimtelijke en vooral een fijn thuis kan laten ervaren?

Ik stuitte laatst op een ontwerp via Husos Arquitectos uit Spanje. Zij hebben een 46m2 appartement in Madrid ontworpen. Bijzonder in dit ontwerp is het handig gebruik maken van de beperkte ruimte, met behoud van het ruimtelijk gevoel, kijk daar willen we meer over weten!

Door het gebruik van een materiaal; multiplex, straalt de ruimte rust uit. Doordat ook de overige wanden in dezelfde tint als de multiplex zijn geverfd, bestaat de ruimte dus als het ware uit een groot, op maat gemaakt, meubelstuk. Er word vaak gedacht dat je in kleine ruimtes met kleine elementen moet werken, integendeel! Werk met grote, passende meubels en je zult zien dat de ruimte optisch ruimtelijker word ervaren. Door multiplex toe te passen als meubilair, valt het bijna niet op in de ruimte, het blend in en lijkt een onderdeel van de originele architectuur. Om de ramen heen is kastruimte gemaakt, zo ontstaat er meer opbergruimte, en krijgen de ramen tegelijk meer diepte, een soort lijst die de aandacht vestigt op de bomen buiten.

Een truc die vaker in microwoningen wordt toepast is de flexibiliteit van de ruimte. Zo kan het siësta-bed onder het raam transformeren in een groot diascherm waardoor je je eigen thuisbioscoop krijgt. Maar door het diascherm ontstaat er ook een afgeschermde ruimte die weer als extra slaapplek benut kan worden. Op deze manier heb je minder effectieve ruimte nodig en blijft het gevoel van rust en ruimte behouden.

In het geval van het appartement in Madrid, speelt luchtcirculatie een belangrijke rol. Het word al snel warm in een microappartement, te warm. Om dit probleem enigszins op te lossen, is het belangrijk om de ruimte tussen de oost en west zijde van het appartement zo open mogelijk te houden, wat dus inhoud dat er niet zo min mogelijk blokkades in de weg staan als het aankomt op het interieur.

Ook is er door Husos Arquitectos een verticale groente tuin geïnstalleerd op het balkon. Voor het balkon hangen gordijnen gemaakt van transparant plastic, die het effect van een kas nabootst in de winter en een gordijn gemaakt van textiel, die schaduw creëert in de zomer. De opbrengst van de moestuin is meer dan genoeg voor alleen de bewoner, wat weer de mogelijkheid geeft om dit te delen met anderen en dus aanzet tot het maken van nieuwe contacten. Ook zorgen de planten naast voedsel, voor een verkoelend effect, waardoor er geen mechanisch koelsysteem geïnstalleerd hoeft te worden in het appartement. Het grijze water dat gebruikt word in de douche wordt gefilterd en hergebruikt om de planten te bewateren.

Al met al dus een super inspirerend ontwerp met goede uitgangspunten, zelfs de hond heeft zijn eigen koele plekje gekregen.

Groots wonen in een microwoning2019-05-06T10:49:39+01:00

april 2019

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast.

2019-04-26T13:16:09+01:00

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast?

Waarom loop je in een gebouw altijd naar een bepaald punt of via een bepaalde route en kom je nooit op onbekende plekken? Dit gebeurt niet alleen in je eigen flat of kantoor, maar net zo goed in het ziekenhuis, schoolgebouw of gemeentehuis. Wat je misschien niet weet, is dat deze keuzes onbewust worden gemaakt. Je loopt dus net als vele anderen dezelfde route automatisch naar de lift of naar de informatiebalie.

Wist je dat dit niet je eigen keuze is en je onbewust gestimuleerd wordt? Zelfs als jij denkt dat je bewust de weg vraagt, wordt je zo gestimuleerd dat je dit aan de juiste persoon vraagt met de kennis of zelf de weg kunt vinden zonder dat deze bekend voor je is.

Natuurlijk vraag jij je dan misschien wel af, hoe wordt dit dan gedaan? Een specifiek antwoord is hier niet op. Er wordt gebruik gemaakt van kleuren, vormen of lijnen (bewegwijzering, icoontjes), en met woorden. Allemaal aangepast op de omgeving en het soort bezoekers. Dit verschilt per gebouw en de functie die hierbij hoort. Het is belangrijk dat een bepaalde sfeer of gedrag wordt gestimuleerd, want in een kantoor of school wil je duidelijk aangeven waar je iemand kunt vinden.

Neem nou een ziekenhuis. Het gebouw moet een betrouwbare, medische en professionele uitstraling hebben. Dat is niet het enige. Stel je voor dat je niet op tijd bent voor je afspraak, want je kon niet de juiste balie vinden. Kan natuurlijk iedereen overkomen. Echter als dit 1 op de 10 bezoekers overkomt, dan gaat er iets mis. De agenda loopt in de war en er is een nieuwe afspraak nodig. Dit kost tijd.

Een ziekenhuis is daarnaast een hele gevoelige plek waar mensen slecht nieuws krijgen of zenuwachtig zijn voor een behandeling. In deze situatie wil je natuurlijk mensen gerust en op hun gemak stellen. Ook dit komt terug in de uitstraling van het gebouw. Dit geldt voor zowel de buiten- als binnenkant van een gebouw. Het gaat om de gehele ervaring die iemand heeft. Wat voelt, ziet, hoort en ruikt iemand. Kortom het draait allemaal om het prikkelen van de juiste zintuigen. Doe je dit goed, dan kun je er voor zorgen dat iemand onbewust een fijn gevoel krijgt en tijd bespaart.

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast.2019-04-26T13:16:09+01:00

Een groene stad heeft de toekomst

2019-04-17T15:10:55+01:00

Een groene stad heeft de toekomst

Steden worden steeds verder volgebouwd. Dit is niet zo gek, aangezien steeds meer mensen naar de stad verhuizen en die mensen moeten wel een plekje krijgen om te wonen. Wereldwijd wonen er inmiddels meer mensen in de stad dan op het platteland en in Nederland is dit zelfs al 70% van de bevolking. Maar doordat de steden steeds voller worden is er steeds minder ruimte voor groen in de stad. Groen is essentieel voor de leefbaarheid van stedelijk gebied. Bomen en planten maken de stad klimaatbestendiger, gezonder en simpelweg een fijnere plek om te leven.

In dichtbebouwde gebieden is steeds minder groen te vinden en dit brengt nogal wat gevolgen met zich mee. De biodiversiteit komt in het gedrang, de luchtkwaliteit verslechtert en de temperaturen stijgen. Wat is dan een goede oplossing? Nou, weer meer groen in de stad!

Groen in de gebouwde omgeving verbetert de omgevingskwaliteit. Meer groen zorgt voor een betere luchtkwaliteit, komt ten goede aan de biodiversiteit, ontziet het riool doordat water wordt vastgehouden en heeft een verkoelend effect op de omgeving. Bovendien heeft een groene omgeving ook een positieve invloed op de mensen in het gebied. Planten zorgen ervoor dat mensen zich energieker voelen, zich beter kunnen concentreren en minder stress ervaren.

Er zijn heel veel manieren waarop groen kan worden toegepast in de stad. En behalve het simpelweg planten van meer bomen en planten, zijn er ook manieren om groen toe te passen die maar weinig ruimte in beslag nemen! Wat dacht je van een begroeid dak? Of een verticale tuin op de gevel? Door de stad weer groener te maken en meer bomen, planten en grassen in de gebouwde omgeving te integreren maken we de stad weer leefbaarder en een fijnere plek om te wonen, te werken en te recreëren. En dankzij alle positieve effecten die het groen met zich meebrengt is het ook economisch gezien vaak een goede investering. Dus waar wachten we nog op?

Een groene stad heeft de toekomst2019-04-17T15:10:55+01:00

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.

2019-04-11T09:41:20+01:00

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.

Het is alweer een tijdje geleden, maar we gaan ons best doen de coole dingen die we tegenkomen, wat meer te delen! Deze week schrijf ik een blog over een alledaags, voor het gevoel wellicht een monumentaal object die waarschijnlijk iedereen wel kent: een bankje op straat oftewel het ‘straat-bankje’. Ze zijn redelijk hetzelfde overal en vanuit mijn perspectief: de wereld die super erg industrialiseert, dan mogen dit soort dingen dus zeker creatiever in onze alledaagse omgeving.

Deze week schrijf ik over een ontwerp voor een ‘straat-bankje’ van Pablo Reinoso: de ‘Spaghetti Bench’. Het zijn straat-bankjes van hout, met een andere, zeker creatievere insteek dan het gemiddelde straat-bankje. De naam Spaghetti Bench lijkt mij dan ook zeer toepasselijk.

Wat ik zo cool vind van de Spaghetti Bench is de ‘wilde’ groei die het bankje illustreert vanuit het materiaal. De groei van dit levende, niet te temmen materiaal komt hierin heel cool naar voren. Dit doet me denken aan wat ik op de Dutch Design Week ook al zag. Een ontwerp van Sho Ota: According to the grain. Een serie van krukjes en bankjes waar de kenmerken zoals noesten van het hout juist gebruikt werden om de ‘mooiheid en perfectie’ van het materiaal te benadrukken.

De wereld industrialiseert steeds meer, ook kijkend naar robotisering en harde materialen zoals steen in onze leefomgeving. Ik zie steeds meer ontwerpen waarin ‘zachtheid en natuur’ symbool staan voor een gezonde stad. Tuurlijk met de verhitte woningmarkt is het nodig, maar de leefomgeving van de toekomst moet volgens mij ook een plek zijn waar fantasie en dwalen mogelijk is. Met dit soort ontwerpen blijven we geprikkeld in onze leefomgeving. Dat niet alles in hokjes gestopt moet worden, of voor dit specifieke object, recht en ‘zoals gebruikelijk’ wordt afgewerkt. Zorgt juist voor een bepaalde speelsheid en rebelsheid in alledaagse objecten van onze leefomgeving, waar ik juist wel weer blij van wordt.

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.2019-04-11T09:41:20+01:00

februari 2019

Wij liggen in de kreukels

2019-04-11T09:06:52+01:00

Wij liggen in de kreukels

Hi! Top dat je onze website komt bezoeken, helaas is die nu even ‘under construction’ oftewel we zijn bezig met een nieuwe website! Ben je alsnog nieuwsgierig wat we doen, en wil je dit NU weten? Stuur dan even een berichtje naar info[at]ideeenjagers.nl, dan is koffie natuurlijk altijd een goed idee! Als het iets minder dringend is, kom dan over een tijdje terug om onze nieuwe website te checken!

Wij liggen in de kreukels2019-04-11T09:06:52+01:00